Avustralya’daki La Trobe Üniversitesi liderliğindeki uluslararası araştırmacı ekibi, Güney Afrika’da yer alan Drimolen taş ocağında yetişkin bir Homo erectus’a ait DNH 127 kodlu yeni bir fosil saptadı. Annals of Human Biology dergisinde yayımlanan çalışma, modern insanın doğrudan atası kabul edilen türün sanılandan 200 bin yıl önce dünyada var olduğunu belgeledi.
YETİŞKİN HOMO ERECTUS FOSİLİ TARİHSEL ZAMAN ÇİZELGESİNİ DEĞİŞTİRDİ
Daha önce aynı alanda bulunan ve Homo erectus’a ait olduğu saptanan DNH 134 kodlu kafatası parçası bebek bir bireye ait olduğu için türün yetişkin anatomisiyle karşılaştırılması oldukça zorlayıcı bir süreç yaratıyordu.
Arkeolog Jesse Martin liderliğindeki uzman ekip, DNH 127 olarak kodlanan yeni yetişkin fosili analiz ederek Homo erectus’un Güney Afrika’da tam 2 milyon yıl önce yaşadığını kesin olarak doğruladı. Bu veri, ilk insanın karasal yaşama uyum sağlama sürecinin ve ayağa kalkışının beklenenden 200 bin yıl daha eski bir döneme dayandığını kanıtladı.
İKİ İNSAN TÜRÜ AYNI MAĞARADA: P. ROBUSTUS SAYICA 10 KAT FAZLAYDI
Araştırmada elde edilen çarpıcı bulgulardan biri de Homo erectus ile aynı dönemde aynı mağarayı ve coğrafyayı paylaşan bir diğer antik insan akrabası Paranthropus robustus’a ait veriler oldu.
Tarihlendirme analizleri, 2 milyon yıl önce Drimolen bölgesinde P. robustus popülasyonunun Homo erectus’a kıyasla 10’a 1 oranında üstün olduğunu gösterdi. P. robustus türü sert ve lifli gıdaları tüketebilmek adına devasa çene kemikleri ve büyük dişler geliştirirken; Homo erectus soy hattı daha küçük dişler ve daha büyük beyin hacmi yönünde evrimleşti.
HAYATTA KALMA ŞANSI EN DÜŞÜK OLAN TÜR GÜNÜMÜZ İNSANINI OLUŞTURDU
Bilim insanları, 2 milyon yıl önceki ekolojik koşullarda hayatta kalma şansı en zayıf görülen ve sayıca azınlıkta kalan Homo erectus soyunun adaptasyon başarısı göstererek günümüz insanına evrimleştiğini, güçlü çene yapısına sahip P. robustus’un ise zamanla yok olduğunu ifade ediyor.
Uzmanlar, Drimolen bölgesindeki kazıların devam edeceğini ve elde edilecek yeni fosil parçalarının, zayıf olan türün nasıl baskın hale geldiğini ve evrimsel süreçteki kırılma noktalarını tamamen aydınlatacağını bildiriyor.
